پاکنویس پایگاه خبری

چرا باوجود برگزاری ۱۳ دوره جشنواره مد و لباس فجر، هنوز نمی‌توان از زبان بصری مشخصی برای لباس ملی حرف زد؟ یک طراح لباس در پاسخ به این پرسش معتقد است که تکرار نشانه‌های ظاهری و گل‌درشت از ایران در لباس‌ها، یکی از عوامل این امر است. او در عین حال پیشنهادهایی برای برگزاریِ بهتر دوره چهاردهم مطرح و خروج جشنواره از تهران را مثبت ارزیابی می‌کند؛ با این حال اما و اگرهایی را هم متوجه این تصمیم می‌داند.

بیست و یکمین جشنواره نمایش عروسکی تهران مبارک با نواختن زنگ افتتاحیه این جشنواره توسط عروسک «مبارک» و همراهی محمد لقمانیان و عروسک «لقمه» آغاز شد.

مدیرعامل اتحادیه تعاونی‌های شهر تهران گفت: طرح «خانه‌ریز» اوایل امسال با هدف عرضه مسکن و خانه‌دار کردن مردم ارائه شد اما دو ساعت پس از رونمایی با ۲۰ تا ۲۵ درصد در بازار ثانویه عرضه شد و به نوعی به افزایش قیمت مسکن دامن زد؛ امیدواریم «خانه‌های اجتماعی» به سرنوشت خانه‌ریز یا نوسازی بافت‌های فرسوده که خروجی قابل توجهی برای مردم نداشته دچار نشود.

با ظهور هوش مصنوعی و استفاده از آن در موسیقی شاهد موارد عجیب و البته جدید هستیم، مثلاً شاید گمان نمی‌کردیم روزی آهنگ شجریان را با صدای بیلی آیلیش بشنویم. این موارد، ابتدا بیشتر شبیه به یک شوخی بود که البته خارج از ایران به یک جنجال تبدیل و باعث شد قوانین کپی‌رایت، موارد جدیدی وضع کرده و مانع این نوع استفاده در موسیقی شود.‌

گاهی یک اثر نمایشی در فرایند تکوین خود از نقطه‌ای عبور می‌کند که دیگر نمی‌توان با متر و معیارهای آغازین رمان به تماشای آن نشست. فصل دوم سریال «بامداد خمار» به کارگردانی نرگس آبیار درست در همین مرز ایستاده است؛ مرزی حساس که در یک‌سوی آن رمانی نوستالژیک با زیست عاطفی چندین نسل از مخاطبان قرار دارد و در سوی دیگر، سریالی که در تقلا برای دستیابی به زبانی مستقل، با برزخی میان «وفاداری به روان‌شناسی متن» و «گسترش افراطی جهان بیرونی» دست‌به‌گریبان است.