شنبه , 23 آبان 1405 - 4:45 قبل از ظهر

زنگ آخری که هرگز نواخته نشد

به گزارش پاکنویس، در معرفی این کتاب که با عنوان The Minab School Massacre: The Final Bell That Never Rang به زبان انگلیسی توسط کمیته ایران وین منتشر شده است، می‌خوانیم:  «این کتاب به جنایت جنگی آمریکا در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب می پردازد. از آنجا که با شرایط رسانه‌ای حاکم بر غرب، بسیاری از خوانندگان غربی اطلاع درستی از جزئیات جنایت ۹ اسفند ۱۴۰۴ ارتش تروریستی آمریکا ندارند، این کتاب به زبان انگلیسی منتشر شده است. تلاشی برای مقابله با رسانه‌هایی است که شهدا را به اعداد و ارقام تبدیل می‌کنند.

پس از پیشگفتار کتاب، فصل نخست با عنوان «سلاحی که کور نیست» به مشخصات فنی موشک تاماهاوک و سامانه‌های هدایت آن می‌پردازد و استدلال می‌کند سلاحی به این پیشرفتگی و با این تعداد سامانه هدایت و رهگیری نمی‌توانسته اشتباه کرده باشد.

فصل دوم، «روزی که کلاس‌ها خاموش شدند»، روایت آن صبح است. از آن هنگام که مدرسه به دلیل شرایط جنگی تعطیل اعلام شد و معلمان شجاع مدرسه منتظر والدین کودکان ماندند تا از سلامت و امنیت دانش‌آموزان اطمینان حاصل کنند. معلمانی که جان پاک خود را فدای این رشادت خود کردند. همچنین به جزئیات دو انفجار پیاپی می‌پردازد و اینکه چطور این روش به قصد وارد کردن تلفات بیشتر به نیروهایی که برای کمک می‌آیند انجام می‌شود.

قلب کتاب فصل سوم آن است؛ «آنان که آنجا بودند». این فصل بخش عمده صفحات را به خود اختصاص داده و شامل تصاویر و گوشه‌هایی از روایات زندگی کودکان، معلمان و کارکنان مدرسه است. به نوشته نویسندگان، کوتاهی یا بلندی هر روایت نشانه اهمیت کمتر یک زندگی نیست، بلکه نشان می‌دهد چه اندازه از آن زندگی به دست ما رسیده است؛ و جایی که اطلاعات اندک بوده، سکوت را با تخیل پر نکرده‌اند.

کتاب با فصل «حافظه نیز عدالت است» پایان می‌یابد؛ فصلی که نشان می‌دهد چگونه زبان رسمی جنایتکاران می‌تواند یک کلاس درس را به یک هدف جنگی و یک کودک را به «خسارت جانبی» فرو کاهد. باشد که حفظ یاد شهدا و نحوه ارتکاب به جنایت بتواند از بهانه های جنایت کاران در جنایات بعدی بکاهد.

این کتاب در سایت آمازون در دو نسخه Standard و Premium منتشر شده تا در دسترس نخبگان فرهنگی و رسانه‌ای جهان قرار گیرد.»

درباره ی paknewis_admin

مطلب پیشنهادی

جشنواره مد و لباس

اما و اگرهایی درباره جشنواره مد و لباس فجر

چرا باوجود برگزاری ۱۳ دوره جشنواره مد و لباس فجر، هنوز نمی‌توان از زبان بصری مشخصی برای لباس ملی حرف زد؟ یک طراح لباس در پاسخ به این پرسش معتقد است که تکرار نشانه‌های ظاهری و گل‌درشت از ایران در لباس‌ها، یکی از عوامل این امر است. او در عین حال پیشنهادهایی برای برگزاریِ بهتر دوره چهاردهم مطرح و خروج جشنواره از تهران را مثبت ارزیابی می‌کند؛ با این حال اما و اگرهایی را هم متوجه این تصمیم می‌داند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *