یکشنبه , 1 شهریور 1405 - 4:17 قبل از ظهر

اهدای نشان «روح‌الله خالقی» به حسین علیزاده در خانه فرهاد فخرالدینی

به گزارش پاکنویس، در این مراسم که با حضور جمعی از هنرمندان، اعضای «ارکستر سازهای ایرانی خالقی» و داوران جایزه برگزار شد، «نشان استاد روح‌الله خالقی» به حسین علیزاده اهدا شد.

اهدای نشان روح‌الله خالقی به حسین علیزاده در منزل فرهاد فخرالدینی

 

علیزاده طی چند دهه فعالیت، از چهره‌های اثرگذار در آهنگسازی، نوازندگی، آموزش و گسترش نگاه‌های نو به موسیقی ایرانی بوده است. این نشان هر سال از سوی جایزه خالقی به یکی از استادان و چهره‌های تأثیرگذار موسیقی ایران اهدا می‌شود و از سال‌ها فعالیت، آفرینش و آموزش آنان تقدیر می‌کند. در دوره‌های پیشین، این نشان به فرهاد فخرالدینی و محمدرضا فیاض اهدا شده بود.

 

اهدای نشان روح‌الله خالقی به حسین علیزاده در منزل فرهاد فخرالدینی

 

برگزاری افتتاحیه در منزل فخرالدینی، که خود در دوره پیشین نشان خالقی را دریافت کرده بود، به این مراسم جنبه‌ای نمادین بخشید. اجرای اعضای ارکستر سازهای ایرانی خالقی نیز پیوند میان تجربه استادان موسیقی و ظرفیت‌های نسل تازه را برجسته کرد.

جایزه ملی آهنگسازی استاد روح‌الله خالقی به دبیری محمدرضا عزیزی و با هدف حمایت از آهنگسازان جوان، شناسایی استعدادهای تازه و فراهم کردن زمینه فعالیت حرفه‌ای در موسیقی ایرانی شکل گرفته است. در کنار بخش رقابتی و بخش پژوهشی، ارکستر سازهای ایرانی خالقی نیز فرصتی برای آموزش، تجربه و فعالیت جمعی نوازندگان جوان فراهم می‌کند.

 

اهدای نشان روح‌الله خالقی به حسین علیزاده در منزل فرهاد فخرالدینی

 

در پایان این مراسم از پوستر رسمی چهارمین دوره‌ی این جایزه رونمایی شد.

فراخوان چهارمین دوره جایزه آهنگسازی خالقی اخیراً منتشر گردیده و مهلت ارسال آثار از طریق وبسایت khaleqiaward.ir تا اول آبان ۱۴۰۵ است.

درباره ی paknewis_admin

مطلب پیشنهادی

هنر_طراحی_دیجیتال

تلاقیِ سلیقه و تجارت؛ چرا طراحی سایت، هنرِ مدرنِ امروز است؟

وقتی یک طراح، مانیتورِ سیاه و خالی را پیش روی خود می‌بیند، شاید در نگاهِ عامه، او فقط با مجموعه‌ای از کدهای خشک و زبان‌های برنامه‌نویسی روبروست که باید به خروجی‌های منطقی تبدیل شوند. اما برای کسی که هنر را در رگ‌های تکنولوژی جستجو می‌کند، این لحظه، دقیقاً همان لحظه‌ای است که یک نقاش پیش از تماسِ اولین ضربه قلم‌مو بر بومِ سپید، نفس در سینه حبس می‌کند. ما در عصرِ تقابلِ همیشگی میان «سخت‌افزار» و «روح» زندگی می‌کنیم؛ جایی که پیکسل‌ها—این واحدهای کوچک و بی‌جانِ دیجیتال—قرار است حاملِ عمیق‌ترین احساساتِ انسانی باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *