سه‌شنبه , 31 شهریور 1405 - 10:22 بعد از ظهر

نقد فیلم و سریال

عبور هوشمندانه «کوری» از کلیشه‌های معمایی؛ کالبدشکافی قسمت‌های هفتم تا نهم

از همان شش قسمت نخست سریال «کوری»، سازندگان اثر مرزبندی روشنی با ساختارهای کلاسیک و کلیشه‌ای ژانر پلیسی–معمایی ترسیم کردند. این مجموعه به‌جای تکیه بر فرمول تکراریِ «پنهان‌کاری اطلاعات از مخاطب برای خلق هیجان کاذب»، از معما تنها به‌عنوان بستری برای شکل‌گیری درام و دگرگونی نسبت‌های انسانی بهره می‌گیرد. به بیانی دیگر، مسئله‌ی اصلی سریال نه کشف «کیستی و چیستی رخدادها»، بلکه بازتاب و پیامد سنگین این اتفاقات بر مناسبات و روان شخصیت‌هاست؛ رویکردی که در قسمت‌های هفتم تا نهم به اوج پختگی روایی خود رسیده است.

توضیحات بیشتر »

«شوتینگا»؛ پلی میان دو نسل با حضور قهرمانان خاطرات کودکی

بعضی خبرها بیش از آنکه یک اتفاق صنفی سینمایی باشد، یک نوستالژی دسته‌جمعی است؛ خبر بازگشت علی فروتن، محمد مسلمی و حمید گلی به یک پروژه سینمایی مشترک، دقیقاً از همین نوع است.

توضیحات بیشتر »
فیلم_سینمایی_بی داد

«بی‌داد»؛ پیروزی بازیگر بر فیلمنامه

سینمای اجتماعی ایران همواره میدانی برای آزمون «صداقت در برابر صناعت» بوده است. سهیل بیرقی در فیلم «بی‌داد»، بار دیگر نشان می‌دهد که کارگردانی‌ است که نه تنها از مواجهه با زخم‌های جامعه نمی‌هراسد، بلکه تلاش می‌کند سینمایی بسازد که در لحظاتی، حتی یک گام از جامعه‌اش جلوتر باشد. «بی‌داد» فیلمی است که در تقابل میان خشمِ عریانِ اجتماعی و روایتِ گاه‌به‌گاهِ لنگ‌زنان، هویتی مستقل و جسور پیدا کرده است؛ فیلمی که اگرچه در ساختارِ دراماتیک با چالش‌های جدی روبروست، اما به لطف بازی‌های درخشان و کارگردانیِ مسلط بر فضای بازیگر، به اثری تماشایی بدل شده است.

توضیحات بیشتر »
اعتراف می کنم

بازجویی در اتاق شیشه‌ای؛ آیا «اعتراف می‌کنم» هویت ایرانی دارد؟

سریال اعتراف می‌کنم، ماجرای یک گروه تحقیق و بازجویی است که در هر قسمت پرونده‌‌ای پیچیده را بررسی می‌کنند تا مجرمان خطرناکی را وادار به اعتراف کنند.

توضیحات بیشتر »

هشدار درباره یک فاجعه یا زیباسازی یک سبک زندگی؟

سریال «کوری» از آن دست آثار شبکه خانگی است که پیش از هر چیز با موضوعش خود را تحمیل می‌کند؛ موضوعی حساس، جنجالی و بالقوه تکان‌دهنده: مصرف مشروبات الکلی تقلبی و پیامدهای مرگبار آن. انتخاب چنین سوژه‌ای برای یک درام جنایی، از همان ابتدا نشان می‌دهد که سازندگان با متنی صرفاً سرگرم‌کننده طرف نیستند، بلکه می‌خواهند از دل یک حادثه تراژیک، روایتی اجتماعی و هشداردهنده بسازند. «کوری» در ظاهر درباره یک فاجعه است، اما در لایه‌های زیرین خود این پرسش را پیش می‌کشد که آیا درام می‌تواند همزمان هم هشدار باشد و هم ـ ناخواسته ـ جذابیت یک سبک زندگی را بازتولید کند؟

توضیحات بیشتر »