در ماههای پس از تجربه بحران و جنگ، تب تئاتر ایران تب تندی از نیاکان گرفته است؛ همزمانی روی صحنه رفتن نمایشهای عظیمی با محوریت چهرههای تاریخی و اسطورهای چون «کوروش»، «آرش»، «سیاوش» و «پسران فریدون»، بیش از آنکه یک اتفاق ساده در تقویم هنری باشد، زنگ خطری است برای سنجش عیار نسبت میان هنر و بحران. تئاتر در مواجهه با جامعهای که التیام زخمهای اضطراب را طلب میکند، به سراغ کهنالگوها رفته است؛ اما در این میان، این پرسش بنیادین تیغ تیزی بر گلوگاه جریان غالب تولیدات نمایشی کشیده است: آیا با بازگشتی اصیل و آگاهانه به هویت ایرانی روبهرو شدهایم، یا با موجی از احساساتگرایی سوداگرانه برای تسکین موقت و کاسبی با عواطف ملی؟
توضیحات بیشتر »رضا رویگری در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد
رضا رویگری بزرگترین آرزویش برای مردم کشورش آرامش، سلامتی و شادی بود و وصیتاش هم این بود که فیلم زندگیاش ساخته شود البته فیلمی که دوست داشت، خودش آن را بسازد. رضا رویگری سال ۱۳۹۳ دچار سکته مغزی شد و از آن تاریخ به بعد مراحل درمان را طی میکرد …
توضیحات بیشتر »
پاکنویس پایگاه خبری



















