در ماههای پس از تجربه بحران و جنگ، تب تئاتر ایران تب تندی از نیاکان گرفته است؛ همزمانی روی صحنه رفتن نمایشهای عظیمی با محوریت چهرههای تاریخی و اسطورهای چون «کوروش»، «آرش»، «سیاوش» و «پسران فریدون»، بیش از آنکه یک اتفاق ساده در تقویم هنری باشد، زنگ خطری است برای سنجش عیار نسبت میان هنر و بحران. تئاتر در مواجهه با جامعهای که التیام زخمهای اضطراب را طلب میکند، به سراغ کهنالگوها رفته است؛ اما در این میان، این پرسش بنیادین تیغ تیزی بر گلوگاه جریان غالب تولیدات نمایشی کشیده است: آیا با بازگشتی اصیل و آگاهانه به هویت ایرانی روبهرو شدهایم، یا با موجی از احساساتگرایی سوداگرانه برای تسکین موقت و کاسبی با عواطف ملی؟
توضیحات بیشتر »اصفهان در انتظار به آغوش کشیدن فرشچیان است
در حالی که جامعه هنری ایران در سوگ از دست دادن استاد فرشچیان است، وصیت این هنرمند پرآوازه برای آرام گرفتن در جوار آرامگاه صائب تبریزی در اصفهان، چشم انتظاری شهر زادگاهش را دوچندان کرده است؛ شهری که آماده است بار دیگر فرزند هنرمند خود را در آغوش گیرد. به …
توضیحات بیشتر »
پاکنویس پایگاه خبری



















