در ماههای پس از تجربه بحران و جنگ، تب تئاتر ایران تب تندی از نیاکان گرفته است؛ همزمانی روی صحنه رفتن نمایشهای عظیمی با محوریت چهرههای تاریخی و اسطورهای چون «کوروش»، «آرش»، «سیاوش» و «پسران فریدون»، بیش از آنکه یک اتفاق ساده در تقویم هنری باشد، زنگ خطری است برای سنجش عیار نسبت میان هنر و بحران. تئاتر در مواجهه با جامعهای که التیام زخمهای اضطراب را طلب میکند، به سراغ کهنالگوها رفته است؛ اما در این میان، این پرسش بنیادین تیغ تیزی بر گلوگاه جریان غالب تولیدات نمایشی کشیده است: آیا با بازگشتی اصیل و آگاهانه به هویت ایرانی روبهرو شدهایم، یا با موجی از احساساتگرایی سوداگرانه برای تسکین موقت و کاسبی با عواطف ملی؟
توضیحات بیشتر »بحران نویسندگی در تلویزیون و نمایشخانگی؛ وقتی فیلمنامه نیست
بازتاب صحنهای از سریال «ناریا» در فضای مجازی، ضعف دیالوگ و فیلمنامه را به رخ کشید و همچون زنگ خطری به صدا درآمد که نشان میدهد بیش از هر زمان جای خالی نویسنده و ضرورت فیلمنامهای قوی احساس شد. به گزارش پاکنویس، در سالهای اخیر، یکی از آشکارترین ضعفهای سریالهای …
توضیحات بیشتر »
پاکنویس پایگاه خبری



















