در ماههای پس از تجربه بحران و جنگ، تب تئاتر ایران تب تندی از نیاکان گرفته است؛ همزمانی روی صحنه رفتن نمایشهای عظیمی با محوریت چهرههای تاریخی و اسطورهای چون «کوروش»، «آرش»، «سیاوش» و «پسران فریدون»، بیش از آنکه یک اتفاق ساده در تقویم هنری باشد، زنگ خطری است برای سنجش عیار نسبت میان هنر و بحران. تئاتر در مواجهه با جامعهای که التیام زخمهای اضطراب را طلب میکند، به سراغ کهنالگوها رفته است؛ اما در این میان، این پرسش بنیادین تیغ تیزی بر گلوگاه جریان غالب تولیدات نمایشی کشیده است: آیا با بازگشتی اصیل و آگاهانه به هویت ایرانی روبهرو شدهایم، یا با موجی از احساساتگرایی سوداگرانه برای تسکین موقت و کاسبی با عواطف ملی؟
توضیحات بیشتر »«سپر آبی» از جنگ نجاتمان میدهد؟
«سپر آبی» برای تمام آثار تاریخی ایران، که در یونسکو ثبت جهانی شدهاند، در حال نصب است، اما در شرایطی که تا کنون، کاخ گلستان تهران، مسجد جامع اصفهان و مجموعه فلکالافلاک خرمآباد در حمله آمریکا و اسرائیل آسیب دیدهاند، این «صلیب سرخ فرهنگی» به تنهایی میتواند نجاتدهندۀ آثار تاریخی …
توضیحات بیشتر »
پاکنویس پایگاه خبری



















