در ماههای پس از تجربه بحران و جنگ، تب تئاتر ایران تب تندی از نیاکان گرفته است؛ همزمانی روی صحنه رفتن نمایشهای عظیمی با محوریت چهرههای تاریخی و اسطورهای چون «کوروش»، «آرش»، «سیاوش» و «پسران فریدون»، بیش از آنکه یک اتفاق ساده در تقویم هنری باشد، زنگ خطری است برای سنجش عیار نسبت میان هنر و بحران. تئاتر در مواجهه با جامعهای که التیام زخمهای اضطراب را طلب میکند، به سراغ کهنالگوها رفته است؛ اما در این میان، این پرسش بنیادین تیغ تیزی بر گلوگاه جریان غالب تولیدات نمایشی کشیده است: آیا با بازگشتی اصیل و آگاهانه به هویت ایرانی روبهرو شدهایم، یا با موجی از احساساتگرایی سوداگرانه برای تسکین موقت و کاسبی با عواطف ملی؟
توضیحات بیشتر »احمد پژمان؛ از زندگی در آمریکا تا آرام گرفتن در لار
صبح چهارمین روز پاییز 1404، مقابل تالار وحدت، هنرمندان و دوستداران موسیقی ایران گردهم آمدند تا با قلبهایی اندوهگین، پیکر خالق آثار ماندگاری چون «اپرای عاشورا» و «سوئیت سمفونیک پرومته» را بدرقه کنند؛ احمد پژمان، آهنگسازی که پس از ۹ دهه زندگی پربار، به زادگاهش لارستان بازمیگردد تا در خاک …
توضیحات بیشتر »
پاکنویس پایگاه خبری



















