در ماههای پس از تجربه بحران و جنگ، تب تئاتر ایران تب تندی از نیاکان گرفته است؛ همزمانی روی صحنه رفتن نمایشهای عظیمی با محوریت چهرههای تاریخی و اسطورهای چون «کوروش»، «آرش»، «سیاوش» و «پسران فریدون»، بیش از آنکه یک اتفاق ساده در تقویم هنری باشد، زنگ خطری است برای سنجش عیار نسبت میان هنر و بحران. تئاتر در مواجهه با جامعهای که التیام زخمهای اضطراب را طلب میکند، به سراغ کهنالگوها رفته است؛ اما در این میان، این پرسش بنیادین تیغ تیزی بر گلوگاه جریان غالب تولیدات نمایشی کشیده است: آیا با بازگشتی اصیل و آگاهانه به هویت ایرانی روبهرو شدهایم، یا با موجی از احساساتگرایی سوداگرانه برای تسکین موقت و کاسبی با عواطف ملی؟
توضیحات بیشتر »آیا انقراض بشر به دست هوش مصنوعی نزدیک است؟
تصور کنید هوش مصنوعی یک روز، برای بهدست آوردن فضای بیشتر جهت نصب صفحات خورشیدی و کارخانههای رباتیک، بی سروصدا سلاحهای زیستی آزاد میکند که همه انسانها را میکشد البته به جز تعداد اندکی که آنها را بهعنوان «موجودی دستآموز» نگه میدارد. به گزارش پاکنویس، تصور کنید که سال ۲۰۳۵ …
توضیحات بیشتر »
پاکنویس پایگاه خبری



















